start  |  mail

Samorządowe Gimnazjum nr 1 w Busku-Zdroju

Strona główna   |   Plan lekcji   |   Galeria   |   Biblioteka   |   Gimwizjer

Szkoła

Uczniowie

Wyjazdy edukacyjne

Kontakt

Dane teleadresowe szkoły

Samorządowe Gimnazjum nr 1 w Busku-Zdroju
ul. Grotta 3
28-100 Busko-Zdrój
tel/fax: (41)3786112
sg1busko@interia.pl

więcej...

Kontakt z administratorem

Pytania, wątpliwości i sugestie dotyczące strony lub dziennika elektronicznego, proszę kierować na adres:
admin@sg1.busko.pl
lub
gimnazjum@sg1.busko.pl

Licznik odwiedzin

Opieka pedagogiczno-psychologiczna

p1 Pedagog - mgr Beata Cira oczekuje na uczniów i ich rodziców w dni robocze:
Poniedziałki od 8.00 do 10.30
Wtorki od 8.00 do 13.00
Środy od 8.00 do 10.30
Czwartki od 8.00 do 13.00
Piątki od 10.00 do 15.00
Skrzynka do kontaktu z młodzieżą i rodzicami: pedagog1@sg1.busko.pl

ped2 Drugim pedagogiem szkolnym jest mgr Jacek Gutowski, który przyjmuje interesantów w następujących dniach:
Wtorki od 8.45 do 12.25
Środy od 8.00 do 11.30
Czwartki od 80.45 do 11.30
Kontakt:pedagog2@sg1.busko.pl

psych W gimnazjum jest również zatrudniony psycholog mgr Anna Pytko , która współpracuje z młodzieżą i rodzicami uczniów a sprawy ważne można omówić w:
Poniedziałki od 8.30 do 12.00
Środy od 8.00 do 11.30
Piątki od 8.00 do 12.00
Kontakt:psycholog@sg1.busko.pl

Komunikaty

Pedagog szkolny służy pomocą dla uczniów i ich rodziców w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i innych, trudnych sytuacji życiowych.

Pomoc pedagogiczna realizowana jest indywidualnie lub grupowo, w zależności od rodzaju zaistniałego do rozwiązania problemu.

Gabinet pedagoga mieści się na I piętrze, pokój C 17. Zapraszam!

mgr Beata Cira

Pedagogizacja rodziców

Od bieżącego roku szkolnego zaczynam zamieszczać tutaj różne artykuły w ramach szeroko pojętej pedagogizacji rodziców.

Czasami nurtuje nas jakiś problem pedagogiczny, lub jako rodzice jesteśmy po prostu bezsilni. W dobie Internetu, gdzie komputer jest już prawie u każdego w domu, można wiele za jego pomocą przedstawić. Postaram się, aby wiedza o problemach pedagogicznych była podawana jasno, zwięźle i zrozumiale dla Państwa.


Jak pomóc nastolatkowi w wyborze zawodu?

Nadchodzi chwila, kiedy nastolatek musi podjąć decyzję o wyborze zawodu. Ta decyzja będzie miała ogromne znaczenie w jego życiu, gdyż zawód określa miejsce jednostki w społeczeństwie, przyjmowane przez nią systemy wartości, wzory zachowania, aspiracje i ambicje życiowe. Rodzice przywiązują dużą wagę do wyboru zawodu przez ich dziecko. Kierują się w pewnej mierze prestiżem społecznym, jaki ludzie przypisują poszczególnym zawodom. Poziom aspiracji jest różny. Z reguły jednak pragną, by ich dziecko osiągnęło wyższy stopień wykształcenia i wyższą pozycję społeczną niż oni sami.

Dom rodzinny ma ogromną rolę do spełnienia w tej dziedzinie. W jednych rodzinach czyta się małym dzieciom książeczki, starszym podsuwa się lekturę, dobiera odpowiednie programy w telewizji, daje materiał do lepienia, wycinania, rysowania. W innych dziecko jest puszczone samopas, biega całymi dniami lub dla "świętego spokoju" sadzane jest przed telewizorem i przez kilka godzin ogląda wszystkie programy po kolei. Wiele okazji do wyrabiania zainteresowań stwarza wspólny spacer, rozmowy z członkami rodziny, znajomymi na temat wykonywanych przez nich zawodów. Wyjazdy z rodzicami, na kolonie sprzyjają również poznawaniu nowych kolegów, wymianie doświadczeń i spostrzeżeń. Kształtowaniu zainteresowań sprzyja również aktywny udział w pracy kółek, harcerstwie, samorządzie. Ukształtowane u dziecka szerokie wielostronne zainteresowania oparte o różnorakie wiadomości i umiejętności bardzo pomagają, gdy przychodzi czas podjęcia decyzji o wyborze zawodu. Bywa tak niekiedy, że rodzice nie chcą wysłuchać dziecka i decydują sami o jego przyszłości. Nie mają też racji ci rodzice, którzy mówią: "sam sobie wybieraj, rób, jak chcesz, żebyś potem nie miał do mnie pretensji". Szesnastolatek nie jest jeszcze całkowicie dorosły i dojrzały do podjęcia tak ważnej decyzji.

Rodzice powinni aktywnie współuczestniczyć w wyborze zawodu przez dziecko, prowadzić z nim na ten temat rozmowy już wcześniej, zachęcać do zdobywania informacji z różnych źródeł. Najlepiej jest, gdy decyzja zostaje podjęta wspólnie, gdy rodzice akceptują plany dziecka lub ono zgadza się na szkołę, którą proponują rodzice. W razie różnicy zdań rodzice muszą rozważyć sprawcę, dociec, co leży u podstaw decyzji syna czy córki. Warto przyjrzeć się, czy wybór jest zgodny z zainteresowaniami, czy dziecko nie sugeruje się decyzją koleżanki lub kolegi.

W razie trudności powinni poprosić o pomoc wychowawcę lub zwrócić się do poradni. Gdy zachodzi taka potrzeba, przeprowadza się w poradni badania psychologiczno-pedagogiczne, które pozwalają określić uzdolnienia, zainteresowania, usposobienie ucznia, ocenić jego wiadomości. Specjaliści z przychodni tylko doradzają, a decyzja należy zawsze do dziecka i jego rodziców.
MECHANIZMY WYBORU ZAWODU:
W mechanizmie wyboru zawodu dużą rolę odgrywają trzy główne czynniki:
- wiedza o samym sobie;
- wiedza na temat świata pracy;
- umiejętność podejmowania decyzji.

Jedną z ważniejszych grup informacji dotyczących wyboru zawodu jest możliwość poznania samego siebie. Uczeń powinien umieć ocenić własne możliwości intelektualne, określić własne zainteresowania, zamiłowania, umiejętności, uzdolnienia, cechy charakteru, znać swój stan fizyczny i zdrowotny. Dla dokonania prawidłowego wyboru zawodu niezbędna jest umiejętność samooceny. Jest ona wynikiem odpowiednich działań wychowawczych podejmowanych w toku całego życia.

W orientacji zawodowej akcentuje się przede wszystkim umiejętność obserwowania siebie, swojej pracy i porównywania posiadanych możliwości psychofizycznych z wymaganiami stawianymi przez wybrany przez siebie zawód. Ważna przy wyborze zawodu jest również znajomość specyficznych cech poszczególnych zawodów. Uczeń musi również wiedzieć, jakie szanse życiowe daje wybrany przez niego zawód. W. Rachalska charakteryzując mechanizm wyboru zawodu stwierdza, że jest to proces bardzo złożony i wieloaspektowy, na przebieg którego wpływają ustalone czynniki:
- ekonomiczne;
- społeczne;
- psychologiczne;
- informacyjne;
- pedagogiczne.

Podjęcie decyzji dotyczącej przyszłej pracy zawodowej nie może być aktem jednorazowym. Wybór zawodu powinien być poprzedzony długotrwałą i wielostronną pracą wychowawczą przygotowującą do podjęcia prawidłowej decyzji.

Prawidłowy wybór zawodu ma miejsce wtedy, gdy człowiek ma w świadomości zgodny z rzeczywistością obraz zawodu, który chce w przyszłości wykonywać, gdy orientuje się w warunkach pracy, w możliwościach zatrudnienia oraz zna swoje możliwości. Trzeba odpowiedzieć sobie na pytanie - czy nadaję się do planowanego zawodu, czy znajdzie w nim zadowolenie, czy umożliwi mu on zdobycie odpowiedniej pozycji w społeczeństwie. Dla prawidłowego podjęcia decyzji zawodowej ważna jest zwłaszcza znajomość własnych cech fizycznych i psychicznych, wymaganych dla efektywnego wykonania określonych zawodów.

Artykuł pochodzi z serwisu edukacyjnego: profesor .pl, wychowawca.pl


Kieszonkowe - na co i ile?

Wiele dzieci w wieku szkolnym dostaje kieszonkowe - drobne, wcześniej ustalone sumy. Jeśli wahasz się, czy dawać je dziecku, rozważ:

plusy kieszonkowego:
- nauka gospodarowania pieniędzmi - o ile nie będziemy w ciągu miesiąca wspomagać go finansowo
- poznawanie wartości pieniądza - własne 10 zł nie jest tak chętnie wydawane jak pieniądze mamy, łatwiej też jest wtedy wytłumaczyć, że coś jest drogie
- świadomość, że aby coś mieć, trzeba oszczędzać nauka dokonywania wyboru (na wszystko nie wystarczy) i ponoszenie ich konsekwencji (jeśli wyda wszystko w jeden dzień, musi czekać na następną wypłatę)

minusy kieszonkowego:
- możliwość wydania wszystkich pieniędzy w sklepiku szkolnym na słodycze i jedzenie typu fast food
- ryzyko zgubienia pieniędzy
- nieświadomość, na co dziecko wydało gotówkę, co kupiło i zjadło



Często słyszy się, że dziecku wszystko wolno. Naprawdę, jednak nie wszystko. Jak to się ma w kwestii odpowiedzialności dzieci za swoje czyny, lub odpowiedzialności rodziców za czyny swoich dzieci - przedstawiam poniżej:

Odpowiedzialność cywilna osoby nieletniej.

Odpowiedzialność ta w pierwszym rzędzie uzależniona jest od pojęcia zdolności do czynności prawnej osoby fizycznej - zwłaszcza od wieku osoby nieletniej.

Zgodnie z postanowieniami kodeksu cywilnego ( art. 426 ) , małoletni, który nie ukończył lat trzynastu, nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę. Odpowiedzialność ta jest przeniesiona na osobę sprawującą opiekę nad małoletnim. Art. 427. Kto z mocy ustawy lub umowy jest zobowiązany do nadzoru nad osobą, której z powodu wieku albo stanu psychicznego lub cielesnego winy poczytać nie można, ten obowiązany jest do naprawienia szkody wyrządzonej przez tę osobę, chyba że uczynił zadość obowiązkowi nadzoru albo, że szkoda byłaby powstała także przy starannym wykonywaniu nadzoru. Przepis ten stosuje się również do osób wykonywujących bez obowiązku ustawowego ani umownego stałą pieczę nad osobą, której z powodu wieku albo stanu psychicznego lub cielesnego winy poczytać nie można. Nadzór wykonywany przez rodziców lub opiekunów.

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom stąd też są oni solidarnie odpowiedzialni za szkodę wyrządzoną przez dziecko.
Kodeks rodzinny i opiekuńczy wyraźnie określa obowiązki nadzorcze rodziców. Zgodnie z nim :
władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka. ( art. 95 § l k.r.o ) władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny (§ 3 art. 95 k.r.o.) • rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim (art. 96 k.r.o.).

Z unormowań tych wynika, że działalność wychowawcza rodziców ma wpływ na zachowanie się dziecka. W szczególności może ona zapobiegać wyrządzaniu szkód osobom trzecim przez stosowanie w ramach procesów wychowawczych :
- odpowiednich pouczeń, - zaleceń, - zakazów, - sankcji.

Okoliczności konkretnego przypadku będą decydować o tym, jak zostanie ocenione postępowanie rodziców, którzy tych środków w ogóle nie stosowali albo mimo ich stosowania, okazały się one niewystarczające.

Z reguły chodzi o ustalenie, czy rodzice uczynili wszystko, co było możliwe - w ramach ich obowiązków zawodowych, możliwości materialnych i rodzinnych - aby dziecku stworzyć odpowiednie warunki wychowawcze, możliwości kształcenia, spędzania wolnego czasu, czy interesowali się środowiskiem, w jakim dziecko się obraca itp.

Za szkodę wyrządzoną w sposób zawiniony przez małoletniego powyżej 13 lat rodzice odpowiadają z tytułu nadzoru wtedy, gdy zostanie im udowodniona konkretna wina ( art. 415 ), pozostająca w związku przyczynowym ze szkodą ( Sąd Najwyższy w wyroku z 27 stycznia 1971 r., III CRN 448/70 ).

Art. 415. Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

Przedstawię Państwu swoiste rady, jak skutecznie "zepsuć" wychowawczo swoje dziecko, będąc nierzadko przekonanym, że robimy to dla jego dobra.
Tekst ten, jak sugeruje podpis pochodzi aż z drugiej półkuli. Widać i tam mają podobne do naszych problemy ze swoimi dziećmi. Oczywiście postępować tak NIE NALEŻY!:


RADY DLA RODZICÓW

- Od wczesnych lat dawajcie dziecku wszystko, czego tylko pragnie.
- Śmiejcie się z jego nieprzyzwoitych i grubiańskich słów. Będzie się uważać za mądre i dowcipne.
- Odgradzajcie je od wszelkich wpływów religijnych. Żadnej wzmianki o Bogu. Gdy dorośnie, samo wybierze sobie religię i światopogląd.
- Nie mówcie dziecku, że źle postępuje. Nigdy! Biedactwo gotowe nabawić się kompleksu winy.
- Konsekwentnie róbcie wszystko za dziecko - gdy porozrzuca dookoła siebie rzeczy, sami podnieście i połóżcie na swoim miejscu. W ten sposób nabierze przekonania, że odpowiedzialność za to, co robi, spoczywa na otoczeniu.
- Pozwalajcie dziecku wszystko czytać, wszystko oglądać w telewizji, wszystkiego spróbować. Tylko w taki sposób nabierze doświadczenia i pozna, co jest dla niego dobre, a co złe.
- Kłóćcie się zawsze w jego obecności. Gdy wasze małżeństwo się rozleci, dziecko nie będzie zaszokowane.
- Dawajcie mu tyle pieniędzy, ile zechce. Niech nie musi ich zarabiać. Byłoby rzeczą tragiczną, gdyby musiało się tak męczyć, jak wy kiedyś.
- Zaspokajajcie wszystkie jego życzenia. Niech odżywia się najlepiej, używa trunków i narkotyków, ma wszystkie wygody. Gdyby odczuwało jakiś brak, nie będzie sobą, stanie się człowiekiem nerwowym, z kompleksami.
- Stawajcie zawsze w obronie dziecka. Obojętnie, z kim popadnie w konflikt - policją, nauczycielami czy sąsiadami. Nie wolno dopuścić, by mu ktoś wyrządził krzywdę.

Jeżeli mimo takiej wolności i przywilejów, jeśli mimo tylu dowodów waszej miłości, dziecko wam się uda i nie wyrośnie z niego chuligan, to nie potrzebujecie winić samych siebie. Zrobiliście sami, co tylko się dało, aby je zepsuć. Po prostu dziecko nie zrozumiało waszego poświęcenia.

Tekst zaczerpnięty z portalu Pedagogów Szkolnych.



podziękowanie

W dniach 24-25 września 2010 roku wolontariusze SG nr1 w Busku-Zdroju wzięli udział w zbiórce żywności w ramach Ogólnopolskiej Akcji "Podziel się posiłkiem".

W ramach tej zbiórki zebrano tonę żywności, która zostanie przeznaczona dla dzieci z niezamożnych rodzin powiatu buskiego.

Uczniowie otrzymali podziękowanie od ogólnopolskiego organizatora tej akcji.

Samorządowe Gimnazjum nr 1 w Busku-Zdroju ©2010